| |
 |
......
Dieren/Katten | Algemeen
|
22 Januari 2009 | 15:25:32
|
Geen titel voor deze log. Gewoon omdat het al veels te lang is dat ik een logje heb geschreven. Meer dan een half jaar om precies te zijn. En wie zijn er nu een half jaar oud. Mexx en Kyra. Mexx is het enige kitten wat is geboren en is dus een kitten van Shady. Kyra hebben we er bij gekocht, aangezien we een poesje erbij wilde hebben en Mexx is een katertje dus ja dat ging dan niet he. Het leuke is wel dat Kyra en Mexx halfbroertje/zusje zijn, ze hebben namelijk dezelfde pappa.
Mexx is geboren op 22 juli en mamma heeft een geweldige nacht gekozen, de volgende dag moest ik namelijk gewoon weer aan het werk. De dagen ervoor trouw thuis gebleven, maar niets gebeurd. Die bewuste avond/nacht begon ze om 12 uur de hele tijd te mauwen, ze kwam me zelfs een kusje geven (we sliepen bij haar) en ik had zoiets van, hmm het zou wel eens kunnen gebeuren. Uiteindelijk heeft ze 3 uur weeën gehad die steeds heftiger werden en om kwart voor 3 was Mexx daar. Shady heeft alles helemaal zelf gedaan, terwijl Mexx ook nog in een stuitligging lag, dit besefte ik me pas een dag later haha, lekker mutserig.
Ook al was het een katertje, we besloten meteen dat we hem zouden houden. Het allereerste kitten van Shady en de enige dat was gewoon te moeilijk om dan te laten gaan, maar dat betekende ook dat we opzoek moesten naar een andere kitten. Uiteindelijk zijn we voor haar bij Cattery van de Haber terecht gekome, waar dus ook de pappa van Mexx vandaan komt (vandaar zelfde pappa). Kyra is een hartstikke lief en mooi zwart/rood wit harlekijn poesje.
Met haar zullen we volgend jaar gaan fokken, kan niet wachten!
In December zijn we weer naar een show geweest, ditmaal dus met 3 katten. Shady heeft haar laatste benodigd CAC puntje behaald. En Mexx is voorgedragen voor Best in Show. Hartstikke trots dus op mijn katten. Vooral over Mexx was ze zeer te spreken, maar ook Kyra vond ze erg mooi, een pretty princess. En dat is ze ook gewoon, een klein lief prinsesje.
Voorlopig is het hier dus compleet in huize marieke en jerome.
Ik ben wel steeds verliefder geworden op de sfinx en ik weet zeker dat er in de loop van de tijd (en hoe lang die tijd gaat duren weet ik niet, een sfinx bijkomt. Vriend is er nog niet van overtuigd, maar ik wel. |
|
|
|
|
Nog eventjes....
Dieren/Katten | Shady
|
11 Juli 2008 | 19:58:24
|
Shady is ondertussen al 56 dagen zwanger! Het gaat snel nu. Ze wordt steeds ronder en ronder en laat ook duidelijk merken dat ze de baas is haha. Vooral naar Fygaro toe dan, die is echt steeds t mikpunt van haar activiteiten. Komt denk ik vooral omdat Druppel al een treetje lager staat qua wie de baas is. Druppel wilt trouwens op haar beurt niets meer weten van Shady en trekt wat meer naar Fygaro toe, ben benieuwd hoe dat straks is, als de kleintjes er eenmaal zijn.
Het is nog steeds onwerkelijk, dat er kittens in de buik van Shady zitten en dat die er straks gewoon zijn. Het is dezelfde onwerkelijkheid als je net je lieve kat hebt laten inslapen en dat die er niet meer is. Je verwacht elke keer weer dat je kat de kamer binnenkomt, maar dat gebeurd niet meer. Hetzelfde gevoel heb ik nu dus ook.
Ik heb nu bijna alles in huis, moet nog een paar kleine dingetjes kopen, maar voor de rest ben ik al helemaal voorzien. De werpkist is af (verderop foto’s), heb alle dingetjes besteld die handig zijn bij de geboorte en we hebben een da gevonden die langskomt als het nodig is, erg fijn dus. Verder kunnen we de fokster van Shady bellen als we het niet meer weten wat we moeten doen alsook de fokster van de dekkater. Dus genoeg achter de hand zou ik zeggen.
Van mij mogen ze dus geboren gaan worden! Ik ben er helemaal klaar voor!
Wat foto's van de werpkist!
En wat foto's van een zwangere Shady!
Aagje
Luieren
Tonnetje rond
Lievelings lighouding
Schattig he, ik ben verliefd.....  |
|
|
|
Shady is zwanger!!!!
Dieren/Katten | Shady
|
22 Juni 2008 | 23:17:47
|
Jaaaaaaaaa, Shady is zwanger!!! Lange tijd ben ik er vrij onzeker over geweest. Wel sliep ze veel en was ze duidelijk rustiger, maar ja dat kon ook komen omdat ze moest bijkomen van t bezoek aan de dekkater. 3 weken na de dekking hebben we haar tepels gecheckt, maar t leek niet echt of er wat aan veranderd was. Dus een week later weer gekeken en we zagen nu een duidelijk verschil. Ze waren groter en roder. Ondertussen is ze 5 weken zwanger en t is nu overduidelijk, al haar tepels zijn gezwollen en roder, ze wordt ook al duidelijk dikker, haar buikje is begonnen met uitzetten.
Dus vanaf 15 juli kunnen de kittens geboren worden!!!!!!!!! Spannende tijd die er nu aanbreekt. De werpkist is bijna af, ik moet nog van alles gaan kopen/bestellen en dan is t eigenlijk gewoon maar afwachten, nog maar 22 dagen en t is al 15 juli.
Ik kan niet wachten!!
|
|
|
|
En weer afwachten
Dieren/Katten | Shady
|
21 Mei 2008 | 11:38:13
|
De laatste keer dat ik hier een logje had geplaatst was 25 april. Een paar dagen nadat we Shady hadden opgehaald. Mevrouw was helaas niet zwanger, daar kwam ik vorige week dinsdag achter. Dit verbaasde me totaal niet, aangezien ze 3 weken lang zo krols al wat was. Shady ging die dag dan ook weer uit logeren.
Voor mij braken toen weer een paar spannende dagen aan, vooral onzekere. Echt dat wachten op een telefoontje van de fokster is helemaal niets voor mij. Elke keer maar op mijn telefoon kjiken, als de telefoon ging, kreeg ik vlinders in mijn buik enz enz.
Uiteindelijk werden we vrijdagavond gebeld (op de telefoon van mijn vriend notabene, voor niets zo belachelijk gedragen dus), ze was een paar keer gedekt die dag. Pas vrijdagochtend ging ze zich wat vrijer en op haar gemakje gedragen en is t dus eindelijk gelukt.
Zaterdagochtend hebben we haar weer opgehaald. Meteen onwijs krols aan t mauwen en weer lekker krols bezig. Sinds gisteren is ze weer wat rustger, niet meer aan t mauwen en af en toe nog een krols prrt.
Het is nu dus weer afwachten, 6 juni weet ik of ze zwanger is, dus ik moet nog 2,5 week geduld uitoefenen.
Als er iemand ongeduldig is ben ik t wel. So wish me luck. |
|
|
|
Druppels kijk op alles
Druppel
|
25 April 2008 | 11:53:18
|
Ik mag eindelijk eens wat zeggen over hoe ik alles zie, ipv dat vrouwtje van alles over mij neerzet, wat lang niet altijd waar is of zo is zoals zij het opschrijft.
Allereerst wil ik zeggen dat ik nogal bangig ben, elk geleuidje wat ik hoor en maar anders is dan normaal schrik ik mij rot van. Maar dus ook elke geur die anders is, of ook als er maar een tafel/stoel anders staat. Ik ben van slag. Ik weet niet hoe dit komt, als ik het wel wist zou ik er wat aan kunnen doen, maar helaas voor katten bestaat er niet een kattentherapie. Dus mijn vrouwtje en baasje zullen het met mij moeten doen. Het is nou eenmaal niet anders.
Ook heb ik lichamelijk iets. Ik adem nogal snel. En dan niet soms, nee altijd. Vrouwtje en baasje viel het op, toen ze een leuk nieuw speeltje hadden gekregen (zo'n laserlampje, super ding). Ik en Shady vlogen erachter aan, maar na een paar minuten merkte ik dat ik uitgeput raakte. Ik wist niet wat me overkwam, dit had ik nog nooit gehad. Vrouwtje schrok zich ook rot. Ze zei dat ik er uit zag als een hond en klonk als een hond. Nou ik vertel je, dat is niet leuk als ze je vergelijken met een hond. Ik vond het wel meevallen. Ik lag uitgeput te wezen op de grond, had mijn bek open en mijn tong hing eruit en ik hijgde en dan lijk ik gelijk op een hond, onbegrijpelijk!
Maar goed vrouwtje gelijk da gebeld en ik ben samen met baasje langsgeweest. Na vele onderzoeken blijk ik bronchitus te hebben. Er moet nu nog een onderzoek plaats vinden om te kijken of ik nou bacteriele of chronische bronchitus heb. Bij een van de twee moet ik aan de prednison, vrouwtje heeft uitgelegd dat ik daarvan dik en moe wordt. Nou ben ik een slanke dame, dus dat zie ik helemaal niet zitten. Hopen dus dat het niet nodg is.
Oke tot zover de uitleg waarom ik ben zoals ik ben.
Nu over tot de orde van de dag. De 1e keer dat Shady een hele dag weg was, had ik zoiets van; 'Hee waar is Shady nou' en 'Hmm nou zit ik alleen met Fygaro opgescheept' . Toen ze terugkwam heb ik dat haar ook laten merken. Ik was gewoon boos op haar, dat ze mij zomaar in de steek had gelaten. 's Avondss hebben we nog een heel gesprek erover gehad en toen begreep ik dat Shady ook niet wist dat ze wegging. Ze heeft verteld wat ze had gedaan en ik had medelijden met haar. Pff de hele dag in een hokkie zitten met vreemde geluiden en geuren ik doe het haar niet na.
Maar nu was het anders dat ze terugkwam. Ze rook heel erg raar. Totaal niet naar huis, maar naar een andere kat. Ik vind dat dus echt helemaal niets he. Ik laat het haar dan ook echt weten. Vooral de 1e dagen, dan weet ze even dat ik boos ben dat ze zo lang weg is (3 hele dagen!) en dat ze stinkt. Ga je wassen ofzo, denk ik dan!
Ze stinkt nu al helemaal niet meer, maar toch laat ik af en toe nog weten dat ik boos ben. Vrouwtje heeft mij verteld dat als het goed is, ze niet meer weggaat zo lang. Gelukkig maar, het is erg saai zo zonder haar. Fygaro en ik vonden het maar een dooie boel, zij zorgt toch voor leven in de groep. Als het goed is (en we hopen dus erg hard), krijgt Shady over 8 weken kittens en wordt ze dus mamma. Wat betekent dat ik oma word!!! Ik voel me toch een beetje een mamma van Shady vandaar. Maar ik ben nog helemaal niet zo oud, word 3 jaar over een paar weken.
Al met al is de rust nu weer een beetje wedergekeerd. Al zal dat wel weer over zijn natuurlijk als Shady mamma wordt en er hier allemaal klein grut rondloopt. Maar tot die tijd kan ik nog rustig rondlopen.
|
|
|
|
Duimen maar...
Shady
|
22 April 2008 | 14:31:26
|
Nou het is vanaf nu, duimen, duimen, duimen. Tot over ongeveer 3 weken, dan is het pas te zien of Shady zwanger is ja of nee. We hopen natuurlijk op ja.
Vrijdag was Shady ineens pats-boem krols. Had Shady de dag ervoor nog laten weten nog steeds niet krols te zijn, vrijdag was het dus ineens zover. Ik had Shady en Fygaro al een paar dagen uit elkaar gehaald, ergens voelde ik denk ik dat ze krols ging worden. Toen ik vrijdag na t werken thuiskwam en ze dus weer bij elkaar liet, liep Shady in één rechte lijn meteen op Fygaro af, hij had natuurlijk meteen zoiets van: aaaaaaaaah daar hebben we haar ook weer. Maar het was toch ook wel erg interessant en hij had haar alweer beet en lag naast haar (ja hij snapt niet helemaal hoe t werkt, arme je-weet-wel-kater).
Dus meteen de fokster van Paddy gebeld en we konden haar de dag erna meteen brengen. De volgende dag richting Harderwijk (lekker dichtbij). Ze ging meteen het dekverblijf in, en ze gingen Paddy halen. Geweldig zoals hij door de tuin aankwam hobbelen, hij liep naar het verkeerde verblijf toe, lol. Het viel mee hoe Shady zich gedroeg, nog best wel geïnteresseerd waar ze nu was, alleen totaal geen interesse voor Paddy. Haar krolsheid was in één klap over. Later naar huis gegaan. We hebben nog binnen even gepraat en ze in de gaten gehouden en ook nog even genoten van de kittens die binnen te zien waren.
We zouden gebeld worden door de fokster als ze gedekt was. Nou zondag, geen telefoon. Maandag, geen telefoon. Ondertussen durfde ik al nauwelijks meer te bellen. Aan de ene kant reuze nieuwsgierig of er al iets gebeurd was, aan de andere kant wilde ik het helemaal niet weten, want ik verwachte slecht nieuws. Maar goed J. heeft uiteindelijk gebeld en ze is dus wel gedekt, althans hij is er op gaan zitten, ze wilde de katten niet afleiden, dus ze weet niet of er ook echt wat is gebeurd. Shady is ook totaal niet aanhankelijk richting Paddy en dat is normaliter wel zo.
Vanavond gaan we haar weer ophalen. Heb haar gemist zeg. Het is toch heel anders in je huis dan. Ook al hebben we nog twee andere katten. Die leken ook wel van slag te zijn.
En dan is het duimen en afwachten. Over 3 weken hoop ik te zien dat ze zwanger is.
|
|
|
|
Nog steeds niet
|
17 April 2008 | 14:37:55
|
Van Shady''s poot:
Ik ben nog steeds niet krols. Ik ben al wel aardig op weg, althans dat weet vrouwtje, omdat ik lekker stout ben haha. Ik spring op de tafel of waslijn als ik dat wil. Of ik doe andere stoute dingen. Heerlijk om mij zo te gedragen. Ik krijg wel steeds op mijn kop, maar goed daar kan ik wel tegen. Vrouwtje blijft toch wel gek op mij.
Ik heb zo ook mijn rare uurtjes, dan sjees ik door de kamer heen en val alles aan wat ik maar aan kan vallen, dat komt dus eigenlijk neer op die twee andere katten die hier ook rondlopen, Druppel en Fygaro dus. Bij Druppel kan ik dat makkelijk maken, die blijft me net als vrouwtje ook lief vinden. Want als ik weer op mijn lieve manier naar haar kom lopen en mijn kop voor haar kop houdt, dan gaat ze me weer likken. Heerlijk vind ik dat.
Alleen bij Fygaro moet ik dus oppassen, hij is er lang niet altijd van gediend en ja ik vind hem straks natuurlijk weer über lief, dus ik moet toch wel een beetje lief tegen hem zijn, anders denkt hij ook steeds weer: daar is die muts weer.
Vrouwtje kijkt er in ieder geval erg naar uit dat ik krols word en naar die kater ga in Harderwijk. Ze zit maar te dromen en dromen erover. Wat voor goede moeder ik wel niet zal zijn (nou dat weet ik nog niet hoor). Hoe lief de kittens wel niet zullen zijn (dat kunnen ook krengen/bengels zijn (vooral met mijn karakter hihi)) enz enz.
Ik weet nog totaal niet wat me te verwachten staat, dus ik weet helemaal niet of ik er wel naar uitkijk. Het iljkt mij in ieder geval wel erg spannend om naar die kater te gaan. Maar ik heb wel een beetje last van heimwee, soms zodra mijn vrouwtje niet in de kamer is, mauw ik gelijk naar haar.
Nou als het zover is dat ik naar de kater ga, zal ik hier weer een stukje schrijven (eigenlijk schrijft vrouwtje dit, maar niet doorvertellen hoor)
|
|
|
|
Nieuws van de cattery
|
11 April 2008 | 11:26:17
|
Ondertussen sinds de laatste keer dat ik hier wat neer heb geschreven is er weer veel gebeurd. We zijn in februari naar een show in Fijnaart geweest, dit was een veel kleinere show dan in Utrecht, nadeel was dat je hutjemutje op elkaar zat (en de kooien waren ook kleiner) voordeel was, dat het overzichtelijker was en het keuren ging ook fijner vond ik.
Al met al was het weer erg leerzaam, heb weer wat geleerd over hoe het nu reilt en zeilt op een show, altijd handig om te weten.
Shady heeft weer een CAC puntje gehaald en heeft weer een BIV gehaald. Dat is sowiezo iets om trots op te zijn. Na heel wat uren wachten, mochten Shady en ik weer komen, ditmaal gingen we op voor BIS (Best in Show). Shady werd uitgekozen en we moesten ergens anders gaan staan, ik wist echt totaal niet wat het allemaal inhield, maar goed ik wachtte af. Toen iedereen was geweest, moesten we weer daar staan en toen mochten we weg.
Later begreep ik dat Shady sowiezo al BIS was, maar dat dat laatste was voor BOB (Best of Best).
Dus we hebben tweemaal op t podium mogen staan. De 1e keer voor de BIV en de tweede keer voor de BIS. Nu begreep ik dus ook dat de vorige keer bij de grote show, Shady dus net aan niet BIS is geworden.
Ik was in ieder geval weer apetrots op mijn meisje. Nog één keer een CAC behalen en we mogen haar een Nederlands Kampioen noemen!!
En dan nu de stappen die we hebben gezet om een dekkater te vinden. Op de shows wat mensen aangesproken, maar daar voelden we geen klik mee en dat is toch wel erg belangrijk, je brengt toch je poes er een aantal dagen heen. Via de fokster van Shady werden we op een cattery gewezen met een mooie kater. Ik heb er heen gemaild en nadat we hebben gebeld en wat gegevens heb doorgegeven zijn we er heen geweest. En de belangrijke klik was er, echt super aardige mensen zijn het.
De cattery heet: Cattery de Haber en de kater is Paddy, een mooie, al wat oudere kater. Een echte knuffelbeer, net zoals Shady dus qua karakter zit het helemaal goed.
Het is nu wachten op goede krolsheid van Shady, ze is al bezig met krols worden, maar nog niet in het extreme. Wat mij betreft mag ze daar ook nog 3 weekjes mee wachten, maar t komt wanneer t komt.
Spannend allemaal in ieder geval. De werpkist hebben we al, we moeten nog allerlei dingetjes aanschaffen die nodig zijn bij de bevalling en we moeten nog een grote bench kopen, waar we de werpkist in kunnen zetten, zodat mamma rust heeft van de andere katten en de andere katten ook niet zo makkelijk bij ze kunnen komen. |
|
|
|
De kattenshow van Neocat
|
28 Januari 2008 | 15:16:08
|
Het is 27 januari 2008, 5 uur 's ochtends en het is al druk in ons flatje. Ik ben de katten aan het eten geven en mijn vriend, Jerôme, is langszaam wakker aan het worden. Het is vroeg, zeer vroeg, vooral op een zondagmorgen.
Het is wel voor het goede doel, vandaag is het zover, we gaan voor het eerst naar een Kattenshow, samen met Shady.
We hebben een zeer spannende, maar ook lange dag voor de boeg.
Om 6 uur 's ochtends vertrekken we richting Utrecht, waar de show wordt gehouden. Het is een grote, internationale show en er worden zo'n 1000 katten verwacht.
Als er er net na zevenen aankomen is het al aardig druk en sluiten we aan in de rij. Eenmaal binnen krijgen we de catalogus (waar alle katten in staan, dus ook Shady!) en de kooikaart. Daarna krijgt Shady nog een veterinaire check, het is natuurlijk niet de bedoeling dat er zieke katten op de show staan. Met een goedkeuring stempel lopen we de zaal binnen.
Die is groot, ik kijk mijn ogen uit, zoveel kooien heb ik nog nooit gezien. We gaan opzoek naar de kooi waar Shady mooi in gaat zitten wezen en gaan aan de slag. De gordijntjes hebben we zelf nog niet dus die huren we bij een info stand van Neocat. En de spullen die ik online had besteld (kattenbakje, drinkbakjes en plastic) haal ik op bij één van de vele standjes.
We kopen nog een mandje voor Shady (grote fout achteraf) en ze mag er in.
Ze vindt er duidelijk niets aan, ze heeft zich zo klein mogelijk gemaakt en kijkt ons boos aan.
Dan is het daarna wachten, wachten en nog eens wachten. We babbelen wat met onze buren, kijken wat rond, praten wat en schenken natuurlijk onze aandacht aan Shady.
De fokster van Shady kwam ook nog langs, dat was ook weer erg leuk. Voor haar natuurlijk ook om een kitten (nou ja kitten is ze nier meer) weer te zien.
Als je aan de beurt bent om met je kat langs te komen, dan komt er een steward langs met een papiertje, bij wie je moet zijn. En dan zijn eindelijk Shady en ik aan de beurt.
We lopen naar de keurruimte toe en ik zet Shady op de tafel neer. Ik tril van zenuwen en Shady van angst (we zijn ook een gezellig stel zo). Na mij komt nog eentje met dezelfde kleuren als Shady, en als zij is geweest, moeten wij (de baasjes dus) de katten nog eenmaal laten zien. Spannend is dat!
Degene na mij heeft een U1 behaald, en was dus derde geworden, toen waren er nog maar twee over.
Daarna kwam het verlossende woord, het was moeilijk, maar Shady had net iets mooiere oren, dus Shady heeft in haar eerste show, al haar eerste CAC behaald. Nog twee keer zo'n CAC halen en ik mag Ch. voor haar naam zetten!!!
Daarna was het weer wachten en wachten. Na een paar uur, kwam er weer een steward naar mij toe. Ditmaal ging ik op voor beste in variëteit en omdat er van een aantal andere kleuren ook niet zoveel waren, waren een aantal kleuren dus samengevoegd. Dit ging trouwens erg snel. We moesten met de katten voor de keurmeester gaan staan en toen zei ze: Eentje van deze 5 is het mooiste. En dat was het, de uitslag zou pas later komen.
Wat je veel doet op zo'n show, is echt wachten. Maar het was al met al wel heel gezellig, er kwamen nog wat vrienden langs. Op een gegeven moment liep er een vrouwtje rond in ons vak. Jerome hoorde haar ons kooinummer zeggen en toen stond er ineens een beeldje + oorkonde op onze kooi. Wat bleek, t was te druk, maar Shady was dus ook Best in variëteit geworden (BIV). Ik was (ben) echt apetrots op haar. Eerste keer show en dan al zoveel winnen.
Na weer een paar uur werd het tijd voor Best in Show (BIS). Weer liepen stewards door de zal heen om mensen op te halen. Ik hield ze de hele tijd in de gaten en opeens stond er eentje bij Shady haar kooi, ik mocht weer komen. Shady was gewoon voorgedragen voor Best in Show, ze heeft dit uiteindelijk niet gewonnen, maar het feit dat ze al is voorgedragen, wow dat was al zo geweldig. Echt een geweldig gevoel geeft dat.
Al met al was het een lange dag (duurde van 7 uur 's ochtend tot 7 uur 's avonds), van veel wachten, maar ook een hele leuke dag en een mooie dag. 2 prijzen gewonnen én voorgedragen voor BIS. Mooier kan voor mij niet.
Dat je je kat de mooiste vindt van de hele wereld is nog niet zo gek, maar dat ze dan ook nog eens als mooiste wordt bevonden van haar klasse en variëteit is toch wel heel erg gaaf.
In februari gaan we weer! |
|
|
|
|
|
